04 April 2010

3e jaar, periode trois



Minor AV

In de audio-visuele minor "Pixels en plaatsen" een filmpje maken voor in de openbare ruimte. "De Zoektocht" is vertoont in de etalage van het Graphic Design Museum in Breda, samen met 3 andere filmpjes. Daarop aanvullend heb ik een essay geschreven.
 
 
 

Essay "De zoektocht"

Een zwevend object, ontdaan van de zwaartekracht. Draaiend om zijn eigen as, transformerend van vorm en grootte. Dat is het eerste wat je ziet als je naar de etalageruit van het Graphic Design Museum kijkt. Het object komt hier goed tot zijn recht, omdat hij lijkt te zweven in een lege ruimte. Een ruimte zonder grenzen, zonder restricties. De aandacht gaat alleen naar het object en niets anders. Je wordt gedwongen te focussen op dat ene, vervreemdende object. Het object is altijd keuzes aan het maken, altijd in beweging. Op zoek naar iets nieuws, naar verandering. Dit in de hoop tevreden te zijn, de juiste vorm te vinden. Een vorm waarin het zich wil vertonen aan anderen. Maar telkens dit bijna gevonden te hebben, vervalt het object weer in ontevredenheid en gaat de zoektocht verder. Er is altijd behoefte aan verbetering, aan meer. Altijd zoekende naar spanning, rust, geluk, inhoud. Ontwikkeling van de perfecte vorm door leren van je fouten, door kennis op te doen. Zal er ooit tevredenheid zijn, zal het doel ooit worden bereikt?

De doorlopende beweging in dit videowerk zie je onder andere terug in de animatievideo ‘A little meditation’ van Myriam Thyes, die ter sprake komt in het boek ‘Pixels & Plaatsen’ van Catrien Schreuder. In deze animatie zie je een yinyang symbool constant in beweging, zoekende naar de juiste balans. De ene keer meer wit, de andere keer meer zwart. Het gaat steeds maar door, er is geen einde. Soms lijkt de yinyang bijna stil te staan, vlakbij zijn doel. Maar dan ontstaat er twijfel en gaat de zoektocht weer verder. Het intrigerende aan dit werk vind ik het karakter die de yinyang figuur lijkt te hebben. Door de keuzes die het maakt wordt het een persoon en gaat het zijn eigen leven leiden. Dat zie je ook terug in het transformerende object. Zoekend, lerend, twijfelend. Tegenover deze twijfel staat ook de nieuwsgierigheid. Alles willen weten, alles willen leren. Het ultieme doel zien te vinden, alle mogelijke paden overwegen. De zoektocht naar dat doel is zo interessant en aantrekkelijk dat stoppen geen optie is. De mysterie van het niet weten, de spanning, de fascinatie. Alle energie wordt hieraan besteed, het geeft inhoud. Naast deze nieuwsgierigheid is er ook frustratie. Het feit dat er nooit een doel wordt bereikt, zich altijd bevindend tussen begin en eind. Geen vaste vorm. Oneindig zoekende.

Deze frustratie mag dan wel een minder leuke kant zijn, maar zonder die frustraties en spanningen zou je lusteloos zijn, je leeg voelen van binnen. Juist door deze emoties voel je je levend, en heb je het idee dat je leven zin heeft. Door te kijken naar de zoektocht van het object wil ik de kijkers bewust maken van hun eigen zoektocht, ze ermee confronteren. En door dat in de openbare ruimte te vertonen wil ik benadrukken dat iedereen zoekt, ook ik. Zoekend naar een doel, en de inhoud om dat doel te bereiken. Zo denk ik over het leven, mijn leven. Hoe denk je over die van jou?